Grad konzula u kojem se i danas pije kafa sa istom elegancijom kao u Parizu 19. vijeka

Šetajući Širokim Sokakom u Bitoli, nismo mogli a da ne osjetimo onaj prefinjeni, gospodski duh koji ovaj grad ljubomorno čuva. Fasciniralo nas je saznanje da je Bitola krajem 19. vijeka bila diplomatski centar Balkana, dom za čak 12 konzulata najmoćnijih evropskih carevina. Dok smo ispijali kafu na suncu, posmatrajući raskošne neoklasične fasade, saznali smo zašto je Bitola poznata kao “grad klavira”. Legenda kaže da je u to vrijeme prestiž bio imati klavir u kući, a u gradu ih je bilo toliko da se muzika Šopena i Betovena miješala sa glasovima sa čaršije. Nismo mogli vjerovati da je baš ovdje, u vojnoj školi, svoje obrazovanje sticao i sam Mustafa Kemal Ataturk. Prema dostupnim podacima, arhitektura Bitole je direktan rezultat uticaja Pariza i Beča, jer su diplomate sa sobom donosile evropsku modu i običaje. Zanimljivo je da se i danas na Širokom Sokaku kafa pije polako, sa nekom posebnom elegancijom, kao da vrijeme nije prošlo. Za nas je Bitola ostala grad koji ne žuri u modernost, već ponosno stoji kao čuvar jednog vremena kada su se ovdje krojile sudbine Balkana uz miris tamne kafe i zvuke klavira koji i dalje odjekuju u duhu njegovih stanovnika.